Dag 8/8 Refuge de Roedelen - Thann

Vandaag is alweer de laatste wandeldag van deze Gr5-week, en staat in het teken van de grote afdaling. Ik ben immers nog dichtbij het hoogste punt van de route en moet zowat naar het laagste, goed voor zo'n 1300 m dalen, met daartussenin ook nog een 400m tussenklimmetjes.

Eerst het ontbijt. Ik ga niet zeggen dat de nacht in de refuge de beste was, maar wel de meest originele. Als ik beneden kom word ik weer hartelijk ontvangen door de 2 vrijwillige uitbaters. De andere 4 gasten hebben al ontbeten dus het is alleen ons drietjes. Ik mag bij hen aan tafel komen zitten en krijg prompt koffie en een stuk brioche aangeboden. We babbelen een hele tijd over de geschiedenis van de hut, de klimaatverandering, het gebrek aan sneeuw, (het is een skiclub..) en andere koetjes en kalfjes.

Uiteindelijk neem ik afscheid en begin the long way down. Ik neem een dalend pad aan de hut en kom al gauw terug de gr5-tekens tegen. Het is een afwisseling van bos, velden, ski pistes en kruisende wegen waar her en der nog slogans van de tour op geschilderd zijn. Voor de enige grote klim passeer ik ook nog het oorlogskerkhof en nationaal monument van Hartmanswillerkopf. Een indrukwekkende plaats, de zoveelste langs de gr5 eigenlijk. 

Na de klim is het nog 800 m onophoudelijk dalen. Het pad is mooi en niet al te moeilijk, maar de etappe van gisteren zit toch nog wat in de benen en mn knieën en voeten zijn maar wat blij als ik na 21km aan het hotel aankom. 

Het was een prachtige week, met pittige maar heel mooie tochten. Ik besef dat ik ongelooflijk geluk heb gehad met het weer, en dat sommige dagen anders misschien zelfs niet mogelijk waren geweest. We kunnen weer nagenieten en beginnen dromen van het volgende stuk.

Dag 7/8 Mittlach - Refuge de Roedelen (Grand Ballon)

Na de halve rustdag is het terug tijd voor het serieuze werk. Meer zelfs, het is vandaag de koniginne-etappe naar Le Grand Ballon. Een tocht van 26 km met maar liefst 1300 hoogtemeters. 

Net zoals de vorige dagen beginnen we met een ferme klim. De eerste paar uur stijgt het gestaag zo'n 700 m tot col de Herrenberg. Het weer is weer fantastisch, het pad makkelijk en niet al te steil. Af en toe zijn er doorkijkjes door het bos en zie je de andere beboste hellingen liggen. 

Aan de col de Herrenberg maakt het bos weer plaats voor weiden en bijbehorende vergezichten. Ik haal gauw de zonnecrème boven want er is geen wolk te bespeuren. Ik zie voor de eerste keer ook de bol van de Grand Ballon in de verte. 

Ik hou even halt aan een ferme auberge voor wat drank. 

Van daar gaat het naar Le Markstein, en nog verder naar le col du Haag. Beiden waren een week geleden nog het decor van de Tour de France. Het verschil met de voormiddag is enorm. Waar ik tijdens de beklimming niemand gezien heb, is het aan de Markstein een echt pretpark.

Aan de Ferme du haag kijk ik even met een zucht naar de Ballon die nog een goeie 200 m hoger ligt. Ik drink me even moed in met een alcoholvrij biertje en begin aan de laatste hoogtemeters. Een half uurtje later sta ik op de top. Het uitzicht is prachtig, maar toch had ik van de hele constructie daar meer verwacht. Het zal wel aan mij liggen. 

Van de top is het nog een twintig minuutjes naar de refuge de Roedelen, de oudste refuge van de Vogezen, eigendom van de skiclub Guebwiller en mijn overnachtingsplaats voor vannacht. 

Ik word er vriendelijk onthaald door een ouder echtpaar vrijwilligers dat de hut bemant. Voorlopig ben ik de enige gast. 

Ze vragen of ik iets wil drinken. Het bier is enkel in 75cl flessen, maar dat vind ik nu niet echt erg. Schol op een supergeslaagde dag. 

Dag 6/8 Col de la Schlucht - Mittlach

Na 4 dagen van in totaal 95 km en 4000 hm is het vandaag tijd om het iets rustiger aan te doen om wat te recupereren voor de grote tocht van morgen.

De route vandaag is iets meer dan 12 km, stijgt zo'n 250 m naar Le Hohneck om dan maar liefst 900 m te dalen naar het kleine dorpje Mittlach. 

Ik neem dan ook alle tijd om rustig te ontbijten. Rond half tien begin ik de klim naar Le Hohneck. Die is zachtjes en makkelijk, en ook het weer is weer prachtig. De zon is van de partij maar door de hoogte is het niet echt warm. Op de top staat een brasserie, en ik stop even voor een koffietje op het panoramisch terras. De uitzichten zijn fantastisch. Ik zie in de verte Le Grand Ballon liggen, mijn doel voor morgen. 

Dan begint de afdaling. Het pad is net zoals gisteren redelijk geaccidenteerd en vol keien en rotsen (en andere wandelaars). Na een paar honderd meter dalen is terug de boomgrens bereikt en maken de uitzichten plaats voor betoverend mooie bostaferelen. Watervalletjes, bruggetjes, met mos begroeide stronken, en de zon die erdoor heen priemt, het is prachtig. 900 m blijft wel een flinke afdaling, dus ben ik toch blij als ik iets na 2 op het terras aankom, om daar mn Vlaamse wandelvrienden terug aan te treffen! We babbelen nog wat na. Zij stoppen hier onverwacht door een blessure en gaan naar hun auto terug liften. Ik bestel me een tarte Flambee en ga een namiddagje uitrusten.

Dag 5/8 Le Bonhomme - Col De La Schlucht

Hoewel de tocht van vandaag op papier iets lichter is dan die van gisteren (spoiler: dat gaat niet zo blijken) heeft het er alle schijn van dat het toch geen walk in the park gaat zijn want mijn energie is niet echt top.

Een en ander heeft te maken met de nacht die niet zo goed verlopen is. Nadat ik toch al moeilijk in slaap was geraakt ging om 3 uur plots het brandalarm af. Vollenbak geloei, dus stond ik daar met 7 Engelsen op de gang in verschillende gradaties van gekleedheid te wachten tot de Italiaanse eigenaar het vals alarm kon uitzetten. Enfin, niet ideaal. 

Zoals steeds ben ik rond 9 uur op de been. Bestemming vandaag is Col de la Schlucht, een soort van Ski-station, zo'n 21 km en 1100 hm verder. Ik ben nog maar net vertrokken of ik passeer weer het Vlaamse wandelkoppel van gisteren.

Zoals de vorige dagen beginnen we weer met een stevige klim. Deze keer naar La Tete des Faux. De klim is steiler en onregelmatiger dan gisteren. Na een 600 m klimmen komen we mekaar terug tegen op de top. De omgeving hier is bezaaid met prikkeldraad en andere artifacten uit de oorlog. Onderweg had ik ook al bouwsels gezien die duidelijk gediend hadden voor militaire doeleinden. Mn Vlaamse medewandelaars vertellen me ook dat de bekende Vlaamse ultra-loper Karel Sabbe aan een recordpoging bezig is van de Hexatrek en ons vandaag zal passeren want de route is hier gelijklopend met de gr5. 

Na de babbel gaan we ieder terug onze weg. 

Na een tijdje kom ik aan Le Lac Blanc, een toeristenspot van jewelste. De route stijgt nu naar een groot open plateau met heidebegroeiing. Het pad is echter heel rotsig en loopt verre van makkelijk. Wat een verschil in landschap met de vorige dagen! Honderden dagwandelaars trotseren het pad ook en genieten ook van de prachtige vergezichten. Na een tijdje buigt de route af en maakt de vlakte terug plaats voor mooie met mos bedekte bomen. 

Net na de parking van le lac Vert zet ik me op een rots om wat uit te rusten. Plots verschijnen er 3 lopers. Ik weet onmiddellijk dat het Karel Sabbe is met 2 begeleiders. Ik wil nog iets zeggen of roepen maar ik sta te perplex. Hij zegt bonjour, en weg zijn ze. Die mens wil dus 3000 km en 140.000 (!) hoogtemeters doen in 30 dagen...

Het laatste stuk is heel mooi qua landschap, en ondanks de vermoeidheid kan ik er echt van genieten, behalve dan de laatste kilometer. Dat is een verschrikkelijke steile steenafdaling. 

Dag 4/8 Ribeauvillé - Le Bonhomme

Vandaag staat er een van de twee echt zware tochten op het programma. De gps- track naar Le Bonhomme zegt 26 km en 1200 hoogtemeters. 

Ondanks de Choucroute Royale van gisterenavond heb ik beter geslapen en ik heb er wel zin in. 

Het is kwart voor negen als ik het hotel buiten stap dat direct aan de route ligt. 

Ook vandaag begint de tocht weer met een lange klim. Gedurende 7 km gaat het gestaag zo'n 700m  omhoog. Het pad is mooi en makkelijk, met een vlot stijgingspercentage en volledig in het bos. In tegenstelling tot gisteren kom ik niemand tegen, en het weer is weer prima. Het laatste stuk van de klim is nogal geaccidenteerd met veel dennentakken en kleine stammen. Eerst denk ik dat het stormschade is, maar nadien gok ik meer op bosbouw. Op de Koenigsstuhl aangekomen neem ik even pauze, om dan het heel mooie en prettig lopende pad naar Aubure te nemen. Om 12 u kom ik er aan. Precies klokslag 12, en het enige winkeltje/koffiebar in het dorp sluit om 12u. Het geluk is echter aan mn zijde en de eigenares wil me nog wel een koffie serveren. 

Op het terras zit nog een koppel wandelaars. Het blijken ook Vlamingen te zijn, en ze doen ook  enkele dagen de GR5. We babbelen wat voor ze vertrekken. Ik eet nog wat, en vertrek dan ook. Ik zal ze nog verschillende keren tegen komen deze namiddag. 

Na Aubure is het tijd voor de volgende klim. 

Op een tussentop kom ik het koppel opnieuw tegen aan een kleine refuge. De echte top en hoogste punt van vandaag is de petit Brezouard met zn 1203 m. Het uitzicht is geweldig.

Vanaf nu is het nog zo'n 500m dalen tot in Le Bonhomme. Onderweg kom ik nog verschillende refuges tegen. 

Als ik uiteindelijk aan het hotel sta, staat de gps bijna op 28 km. Genoeg voor vandaag.

Het was een zeer stevige maar mooie tocht, maar het weer was weer prachtig. Ik ben vooral blij en een beetje fier dat het zo vlot gegaan is. 

Dag 3 Chatenois - Ribeauvillé

Mijn enthousiasme is deze morgen wat minder want slecht geslapen en alles is nogal stijf. Het zal wel het klassieke tweededag-syndroom zijn zeker. 

Het ontbijt op het terras is lekker maar nogal fris en winderig. 

De wandeling van vandaag is met 21 km en 750 m iets minder lang en hoog dan die van gisteren. Om 9 uur stap ik het mooie dorpje Chatenois uit en na een korte klim door de wijngaarden vlakt het pad af en volgt een mooie wandeling door de lekker koele bossen die stilaan opgewarmd worden door de zon die er duidelijk zin in heeft vandaag. Bij een ietwat onduidelijke wegwijzer geraak ik aan de praat met 5 andere Vlamingen die ook de gr5 doen, zij het dan zonder enige bepakking. Ze hebben een systeem met verschillende auto's. 

Iets voor de helft is het tijd voor een eerste beklimming, naar het kasteel Haut-Koenigsbourg. Dat blijkt een serieuze toeristische hotspot te zijn inclusief brasserie met point de vue. Hoewel het nog maar half twaalf is, trakteer ik mezelf op een ijsje. Ik zet me op een rotsblok in de schaduw en kijk naar de menigte. Hoe groot die is zal ik pas later ontdekken want als ik verder wandel zie ik pas de verkeerschaos op de toegangsweg, zo erg dat de gendarmerie het in goede banen moet leiden. 

Gelukkig zit ik snel terug relatief rustig in het bos, tijd voor de afdaling naar Tannenkirch.

Daarna volgt nog een laatste klim naar "Les chateaux". Dat het er wel degelijk meerdere zijn merk ik snel want de bergflank is bezaaid met verschillende kasteelruïnes. 

Het venijn van de wandeling blijkt wel in de staart te zitten, want de afdaling naar Ribeauvillé is 400 meter dalen over een steil stenig rotspad. 

Na een korte stop in het hotel heb ik nog tijd om het dorp even te verkennen. Dat is heel mooi en pittoresk, echt een goed bewaarde middeleeuwse kern. Het aantal toeristen is dan ook navenant.

Dag 2/8 Andlau - Chatenois

Vandaag staat al direct een stevige tocht op het programma: 26 km naar Chatenois,met net geen 1000 hoogtemeters. 

Omdat het weerbericht heel goed is voor de hele dag hoef ik me niet te haasten. Als ik opsta regent het zelfs nog even. Iets na half negen stap ik buiten. Bij het verlaten van het dorp maak ik nog wat foto's want Andlau heeft wel heel pittoreske hoekjes.

Dan begint de klim naar Ungersberg. 8 km aan één stuk, zo'n 700 m naar boven.

Dat gaat gezwind eigenlijk, ik wandel de eerste keer met wandelstokken (op de gr5 dan toch) en dat helpt wel. Het laatste stukje is echt genieten. Er heerst een totale stilte en de bossen zijn nog wat in nevel gehuld door wat laaghangende wolken. Magisch . Het pad kronkelt zich tussen de bomen, en plots sta ik op de top. Er staat zelfs een middeleeuws uitziende uitzichttoren. Ik neem ruim de tijd om eens rond te kijken, iets te eten en te drinken.

Daarna is het terug dalen, wat ook wel een welkome afwisseling is. Het weer is echt ideaal. Niet te warm, soms een zonnetje. Echt genieten, en wat een verschil met de vorige weken en ook met de vorige vier gr5-weken waar ik telkens met een hittegolf af te rekenen had. Hoe lager ik kom hoe breder de paden terug worden.

In de namiddag begint de afstand toch wel te wegen. Zeker de laatste paar km langs het asfalt naar het centrum van Chatenois zijn er wat veel aan, maar kom, de frisse pint op het terras smaakt dubbel zo goed. 

Dag 1/8 Barr naar Andlau

We zijn weer vertrokken voor een volgend stuk van het GR5-avontuur, het tweede al dit jaar. In mei heb ik nog samen met mijn vrouw het stuk in Vlaanderen vervolledigd tot net voor Maastricht, en nu pik ik de draad terug op in Barr in de Vogezen, waar ik vorige zomer geëindigd ben. 

De reis wordt iedere keer wat langer, en voor de eerste keer ben ik verplicht om de Eurostar en tgv te nemen voor de heenreis. Dat komt enerzijds omdat er in Luxemburg aan het spoor gewerkt wordt, en ook omdat het mijn wandelschema voorziet dat ik vandaag ook nog zo'n 5 km moet wandelen en dat kan natuurlijk niet als je pas s avonds aankomt. De terugreis verloopt wel terug via de "trage", traditionele route via Luxemburg. 

Maar vandaag dus de Eurostar naar Parijs, dan Tgv naar Straatsburg en dan nog een trein naar Barr. 

Iets na 2 uur ben ik ter plaatse. Er is net een stevig onweer gepasseerd, dus dat is al een meevaller want het weerbericht voorspelde dat het tijdens de wandeling zou zijn. Van zodra ik het dorp uitgewandeld ben vervoeg ik terug de Gr5 door de wijngaarden. Het is hier misschien niet meer langs de Moezel maar het is zeker nog wel de wijnstreek. De wandeling is kort, en ik doe het rustig aan. Ik geniet van het uizicht. De route is ligt echt aan de rand van de Vogezen. Aan de ene kant een grote vlakte, aan de andere kant beboste heuvels en bergen die het landschap al verraden voor de komende dagen. 

De etappe van de tour de France eindigt vandaag voor het eerst aan de col du haag bij Le Grand Ballon. Dat is mijn doel voor vrijdag.

In Andlau sla ik wat proviand in voor morgen, geniet van een terrasje en installeer me in het appartement dat ik voor vanavond gehuurd heb. Een geslaagde dag, die zin doet krijgen in wat komt.