Hoewel de tocht van vandaag op papier iets lichter is dan die van gisteren (spoiler: dat gaat niet zo blijken) heeft het er alle schijn van dat het toch geen walk in the park gaat zijn want mijn energie is niet echt top.
Een en ander heeft te maken met de nacht die niet zo goed verlopen is. Nadat ik toch al moeilijk in slaap was geraakt ging om 3 uur plots het brandalarm af. Vollenbak geloei, dus stond ik daar met 7 Engelsen op de gang in verschillende gradaties van gekleedheid te wachten tot de Italiaanse eigenaar het vals alarm kon uitzetten. Enfin, niet ideaal.
Zoals steeds ben ik rond 9 uur op de been. Bestemming vandaag is Col de la Schlucht, een soort van Ski-station, zo'n 21 km en 1100 hm verder. Ik ben nog maar net vertrokken of ik passeer weer het Vlaamse wandelkoppel van gisteren.
Zoals de vorige dagen beginnen we weer met een stevige klim. Deze keer naar La Tete des Faux. De klim is steiler en onregelmatiger dan gisteren. Na een 600 m klimmen komen we mekaar terug tegen op de top. De omgeving hier is bezaaid met prikkeldraad en andere artifacten uit de oorlog. Onderweg had ik ook al bouwsels gezien die duidelijk gediend hadden voor militaire doeleinden. Mn Vlaamse medewandelaars vertellen me ook dat de bekende Vlaamse ultra-loper Karel Sabbe aan een recordpoging bezig is van de Hexatrek en ons vandaag zal passeren want de route is hier gelijklopend met de gr5.
Na de babbel gaan we ieder terug onze weg.
Na een tijdje kom ik aan Le Lac Blanc, een toeristenspot van jewelste. De route stijgt nu naar een groot open plateau met heidebegroeiing. Het pad is echter heel rotsig en loopt verre van makkelijk. Wat een verschil in landschap met de vorige dagen! Honderden dagwandelaars trotseren het pad ook en genieten ook van de prachtige vergezichten. Na een tijdje buigt de route af en maakt de vlakte terug plaats voor mooie met mos bedekte bomen.
Net na de parking van le lac Vert zet ik me op een rots om wat uit te rusten. Plots verschijnen er 3 lopers. Ik weet onmiddellijk dat het Karel Sabbe is met 2 begeleiders. Ik wil nog iets zeggen of roepen maar ik sta te perplex. Hij zegt bonjour, en weg zijn ze. Die mens wil dus 3000 km en 140.000 (!) hoogtemeters doen in 30 dagen...
Het laatste stuk is heel mooi qua landschap, en ondanks de vermoeidheid kan ik er echt van genieten, behalve dan de laatste kilometer. Dat is een verschrikkelijke steile steenafdaling.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten