Net zoals de vorige dagen beginnen we met een ferme klim. De eerste paar uur stijgt het gestaag zo'n 700 m tot col de Herrenberg. Het weer is weer fantastisch, het pad makkelijk en niet al te steil. Af en toe zijn er doorkijkjes door het bos en zie je de andere beboste hellingen liggen.
Aan de col de Herrenberg maakt het bos weer plaats voor weiden en bijbehorende vergezichten. Ik haal gauw de zonnecrème boven want er is geen wolk te bespeuren. Ik zie voor de eerste keer ook de bol van de Grand Ballon in de verte.
Ik hou even halt aan een ferme auberge voor wat drank.
Van daar gaat het naar Le Markstein, en nog verder naar le col du Haag. Beiden waren een week geleden nog het decor van de Tour de France. Het verschil met de voormiddag is enorm. Waar ik tijdens de beklimming niemand gezien heb, is het aan de Markstein een echt pretpark.
Aan de Ferme du haag kijk ik even met een zucht naar de Ballon die nog een goeie 200 m hoger ligt. Ik drink me even moed in met een alcoholvrij biertje en begin aan de laatste hoogtemeters. Een half uurtje later sta ik op de top. Het uitzicht is prachtig, maar toch had ik van de hele constructie daar meer verwacht. Het zal wel aan mij liggen.
Van de top is het nog een twintig minuutjes naar de refuge de Roedelen, de oudste refuge van de Vogezen, eigendom van de skiclub Guebwiller en mijn overnachtingsplaats voor vannacht.
Ik word er vriendelijk onthaald door een ouder echtpaar vrijwilligers dat de hut bemant. Voorlopig ben ik de enige gast.
Ze vragen of ik iets wil drinken. Het bier is enkel in 75cl flessen, maar dat vind ik nu niet echt erg. Schol op een supergeslaagde dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten