Dag 8/8 Refuge de Roedelen - Thann

Vandaag is alweer de laatste wandeldag van deze Gr5-week, en staat in het teken van de grote afdaling. Ik ben immers nog dichtbij het hoogste punt van de route en moet zowat naar het laagste, goed voor zo'n 1300 m dalen, met daartussenin ook nog een 400m tussenklimmetjes.

Eerst het ontbijt. Ik ga niet zeggen dat de nacht in de refuge de beste was, maar wel de meest originele. Als ik beneden kom word ik weer hartelijk ontvangen door de 2 vrijwillige uitbaters. De andere 4 gasten hebben al ontbeten dus het is alleen ons drietjes. Ik mag bij hen aan tafel komen zitten en krijg prompt koffie en een stuk brioche aangeboden. We babbelen een hele tijd over de geschiedenis van de hut, de klimaatverandering, het gebrek aan sneeuw, (het is een skiclub..) en andere koetjes en kalfjes.

Uiteindelijk neem ik afscheid en begin the long way down. Ik neem een dalend pad aan de hut en kom al gauw terug de gr5-tekens tegen. Het is een afwisseling van bos, velden, ski pistes en kruisende wegen waar her en der nog slogans van de tour op geschilderd zijn. Voor de enige grote klim passeer ik ook nog het oorlogskerkhof en nationaal monument van Hartmanswillerkopf. Een indrukwekkende plaats, de zoveelste langs de gr5 eigenlijk. 

Na de klim is het nog 800 m onophoudelijk dalen. Het pad is mooi en niet al te moeilijk, maar de etappe van gisteren zit toch nog wat in de benen en mn knieën en voeten zijn maar wat blij als ik na 21km aan het hotel aankom. 

Het was een prachtige week, met pittige maar heel mooie tochten. Ik besef dat ik ongelooflijk geluk heb gehad met het weer, en dat sommige dagen anders misschien zelfs niet mogelijk waren geweest. We kunnen weer nagenieten en beginnen dromen van het volgende stuk.